ای جنگل نیایش های بارانی!
ای وسعت سبز پر از عطر غزل خوانی!

تا کی نمی آیی و می ماند دو دست من
در ارتفاع سقف های سرد و سیمانی

تا کی نمی آیی، نمی آیی، نمی آیی
سمت من این، خاکی ترین رو به ویرانی

در حسرت دیدار تو، ما از عطش مردیم
در کوچه های حسرت و افسوس و حیرانی

با یاد تو، ای انتظار سال های دور!
طی می شود ابری ترین فصل زمستانی

یک شب قنوت خیس چشمم را اجابت کن
ای جنگل سبز نیایش های بارانی!

عنوان : آيه نياز/شعر عليرضا حكمتي در مورد امام خميني /سپيدواره موضوع شعر :اشعار امام خميني(ره) در نگاهت آيه‏هاي خيس محبّت به گل مي‏نشست و »شهادت« بهانه كوچكي بود، تا پرواز را معني كني و غروب جذب مي‏كرد نفس‏هاي عميق روحت را وقتي كه عبورت شانه‏هاي زمين را لرزاند اما امروز اي سپيد بخت ! رد پاي سبز تو معبر چشمهاي افسوس ماست